Meneer van Eerden was mijn meester in de twee hoogste klassen van de lagere school. Voor mij een held. Als hij nieste, veegde hij op een hele speciale manier zijn neus af, van boven naar beneden en dan van links naar rechts. Daarna vouwde hij heel precies zijn zakdoek weer op, tot een mooie vierkantje en stopte deze in zijn rechterbroekzak.

Meneer van Eerden maakte graag hoorspelen. . We hadden een enorme spoelenbandrecorder in de klas, waarmee we via een grote microfoon onze stemmen opnamen. NCRV radio had een hoorspelwedstrijd uitgeschreven en meneer van Eerden was vastbesloten een prijs te winnen. Op een vrijdagmiddag vroeg hij: ‘Henk ik kom er niet uit. Wil jij dit weekend nog eens wat gesprekjes opschrijven? Ik kreeg een nieuw schrift mee en herinner me dat ik het hele weekend zat te pennen. Er ging een wereld voor me open. Pas vele jaren later ontdekte ik dat ik dialogen had geschreven.

Ik ben er zeker van dat meester Van Eerden mij niet bij toeval had gekozen. Hij wist van mijn moeite met spellen maar zag mijn verbeeldingskracht. De maandag erop leverde ik mijn gesprekjes in. Hij reageerde enthousiast. Zelden voelde ik mij gelukkiger.

We wonnen de eerste prijs. Nog steeds veeg ik mijn neus en vouw ik mijn zakdoek, zoals meester Van Eerden dat deed.

Meester Van Eerden maakte mij gelukkig en stimuleerde mij door de juiste vragen te stellen. Heb jij ook ooit zo’n meester of juf gehad? We horen graag jullie verhalen.

Zakdoek

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *